| تبليغات | X |
اذاناز ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
[ویرایش] متن اذان
* پیروان مذهب مالکی الله اکبر ابتدای اذان را به جای چهار بار فقط دوبار میگویند. ** عبارت «اشهد انّ علیّا ولی الله» فقط توسط شیعیان خوانده میشود. با این حال شیعیان اذعان دارند که این جمله جزو اذان و اقامه نیست و خواندن آن نیز واجب نیست بلکه مستحب و مستحسن است. گاهی بعضی از شیعیان عبارت دیگری را نیز به آن اضافه میکنند مانند «اشهد انّ مولانا امیرالمؤمنین علیّاً و ابناؤه المعصومین حجج الله» «گواهی میدهم که سرور ما امیر مؤمنان علی و پسران معصوم او حجّت و برهانهایی برای خدا(در زمین) هستند». *** جمله «الصلوة خیرمن النّوم» به معنی «نماز از خواب بهتر است» را فقط اهل سنّت در اذان صبح (فجر) میخوانند و معتقدند که نخستین بار بلال حبشی در زمان پیغمبر این عبارت را به اذان افزودهاست. هر چند بر اساس بحارالانوار، افزودن این جمله به اذان از بدعتهایی است که عمر بن خطاب وارد در دین نمودهاست. بعضی دیگر از این بدعت ها را عثمان وارد دین کرده است با این استنباط که اگر نماز خیر العمل باشد دیگر کسی به جنگ ها نمی آید، بهتر از خواب است، را وارد کرد. **** جمله «حی علی خیرالعمل» به معنی "بشتاب به سوی بهترین کارهاً تنها توسط شیعیان گفته میشود. بر اساس بحارالانوار، در زمان پیغمبر این عبارت در اذان گفته میشدهاست امّا عمر این جمله را حذف کرد و گفت میترسم مسلمانان نماز را بهترین کارها بدانند و از جهاد غافل شوند. ***** شیعیان جمله(لا اله الا الله) پایانی را دو بار تکرار میکنند. [ویرایش] نظر اهل سنت و شیعیاناهل سنت عقیده دارند که نخستین بار اذان در مدینه خوانده شد و حمزه پسر عبدالمطّلب این پیشنهاد را به محمّد داد (در حالی که بعضی دیگر طبل و بوق یا زنگ را برای دعوت مردم به نماز پیشنهاد کرده بودند).اهل سنت همچنین عقیده دارند عمر، کلمات اذان را در خواب دید و به پیامبر عرضه کرد و بلال حبشی همانها را در اذان خواند. سنیها معتقدند که بعضی عبارات اذان مانند «الصلوة خیر من النوم» را بلال حبشی افزودهاست. این در حالی است که شیعیان اذان را عبادتی میدانند که از جانب خدا تعیین گردیدهاست و تغییر در جملات اذان را مترادف بدعت میدانند[نیازمند منبع]. هم چنین عقیده شیعیان این است که نخستین اذان بلال حبشی در مدینه بودهاست اما محمّد پیش از هجرت به مدینه برای تمام نمازها، خود اذان میگفتهاست. [ویرایش] نحوه خواندن اذاناذان پس از داخل شدن وقت نماز گفته میشود. مؤذن در هنگام اذان معمولاً در جای بلندی قرار گرفته و میایستد. در بین مسلمانان معمول است که مؤذن در هنگام ادای جملات اذان، دستها را به گوش میگذارد و با صدای بلند جملات اذان را قرائت میکند. هم چنین معمول است که مؤذن بین جملات اذان تا حد عرفی فاصله بدهد و اصوات را کشیده ادا کند. هم چنین اعتقاد بر این است که اگر موذّن در هنگام اذان صدا را در گلو بگرداند تبدیل به غنا میشود و حرام است.[نیازمند منبع] دعا پس از اتمام جملههای اذان در بین مسلمانان رایج است. شیعیان معمولاً بعد از اذان عبارت «وصلّی الله علی سیّدنا محمّدٍ و آله و سلَّم» «و خداوند بر سرور ما محمّد و بر خاندان او درود و سلام فرستاد» را میافزایند. در بین اهل سنت این دعا معمول تر است: «اللهم رب هذه الدعوة التامة والصلاة القائمة آت محمداً الوسیلة و الفضیلةو ابعثه مقاماً محموداً الذی وعدته» به معنی «خداوندا، این دعوت و نماز ما، به محمّد شفاعت و فضل جاودانی ببخش و او را به جایگاه ستودهای که به وی وعده دادی برسان». [ویرایش] اذان در ایراندر ایران بیشتر اذان را در آواز بیات ترک در گوشه روحالارواح میخواندهاند. به ویژه اذان مؤذنزاده اردبیلی که این عمل در خانواده او موروثی است. اذان را در شور و شهناز و حجاز ابوعطا هم میخوانند. بسیاری از خوانندگان آواز در موسیقی ایران مرتبه مؤذنی نیز داشتهاند. در مراسم تعزیه اگر اذان باید گفته شود، حتماً به آواز کردی است.[۲] [ویرایش] پانویس [ویرایش] جستارهای وابسته[ویرایش] منابع
+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم شهریور 1387ساعت 17:37 توسط مهدی قدیمی - Mahdi Ghadimi
|
|
|
